Reguła

Projekt Reguły z 2009 roku

REGUŁA

LUTERANSKIEJ WSPOLNOTY LITURGICZNEJ

SW: PAWŁA APOSTOLA.

WPROWADZENIE

         Wymagajcie od siebie, nawet, jeżeli nikt od was nie wymaga. Reguła sprawia, że jesteśmy wspólnotą przed Panem i choć jej zachowywanie samo z siebie niczego nie może zapewnić, to jest ona niezbędnym warunkiem trwania we wspólnocie tak, że kto nie zachowuje reguły sam siebie wyklucza ze wspólnoty. Wypełnianie reguły jest znakiem naszej miłości do Pana. Jeśli ją zachowujemy to z miłości, a nie z lęku czy przyzwyczajenia. Zachowywanie reguły wiąże się często z umieraniem dla siebie, ze składaniem ofiary z siebie- szczególnie, kiedy jesteśmy zmęczeni lub zniechęceni. Reguła jest naszą odpowiedzią na wezwanie Pana: Szukajcie Mnie, a żyć będziecie. Am 5:4

I

DUCHOWASC

         Fragment listu ks. dr Marcina Lutra do przyjaciela G. Spenleina odzwierciedla duchowość wspólnoty: “Ucz się, mój drogi bracie, Chrystusa, i to ukrzyżowanego, ucz się Jemu śpiewać, i nie pokładając ufności w sobie samym, mówić Mu: <<Ty, Panie Jezu, jesteś moją sprawiedliwością, zaś ja jestem Twoim grzechem; Ty przyjąłeś to, co jest moje, a mnie dałeś to, co jest Twoje; przyjąłeś to, czym nie byłeś, a mnie dałeś, czym nie byłem>>. Bądź uważny, abyś któregoś dnia nie zapragnął być aż tak czystym, że nie będziesz już dostrzegać siebie jako grzesznika, którym przecież jesteś. Bowiem Chrystus mieszka tylko u grzeszników. Zszedł z nieba, gdzie zamieszkuje ze sprawiedliwymi, aby zamieszkać także z grzesznikami. Rozważaj tę Jego wielką miłość, a ujrzysz Jego słodkie pocieszenie. Jeżeli byłoby właściwym osiągnięcie spokojnego sumienia poprzez naszą pracę i trud, to dlaczego On musiałby umierać? Tylko w Nim znajdziesz pokój poprzez pełne ufności zwątpienie (fiducialem desperationem) w siebie samego i w twoje dzieła; od Niego samego naucz się, że podobnie jak obciążył się tobą i swoimi uczynił twoje grzechy, tak też przyjmie twoją sprawiedliwość za swoją”

II

PATRON WSPOLNOTY

            Za Patrona wspólnota obrała św. Pawła Apostoła ze względu na jego doktrynę w listach, które pisał do Zborów a wyraża się w pragnieniu życia w Chrystusie (por. Flp 1, 21) i ukształtowania Chrystusa w każdym wierzącym (Ga 4, 19).

 Paweł osadza całe życie chrześcijańskie, a więc zarówno ontologię jak i mistykę, na doświadczeniu „bycia w Chrystusie”, na wzrastaniu w Jego miłości aż po rodzaj swoistego utożsamienia się z Chrystusem, co wyraził w słowach: „nie żyję już ja, lecz Chrystus żyje we mnie” (Ga 2, 20).

III

WSPOLNOTA REALIZUJE DUCHOWOSC

         Duchowość wyrażona przez naszego reformatora ks. dr Marcina Lutra oraz droga, którą wskazuje nam Apostoł Narodów św. Paweł w swoich listach niech będą dla nas wskazaniami jak żyć i być wiernym. Wspólnota swoją duchowość chce wyrażać poprzez:

-Eucharystię, w której Chrystus jednoczy się z nami i my jednoczymy się z Chrystusem i Braćmi, „Ty, Panie Jezu, jesteś moją sprawiedliwością, zaś ja jestem Twoim grzechem; Ty przyjąłeś to, co jest moje, a mnie dałeś to, co jest Twoje; przyjąłeś to, czym nie byłeś, a mnie dałeś, czym nie byłem”

-Liturgię Godzin, „rozważaj tę Jego wielką miłość, a ujrzysz Jego słodkie pocieszenie. Jeżeli byłoby właściwym osiągnięcie spokojnego sumienia poprzez naszą pracę i trud, to dlaczego On musiałby umierać? Tylko w Nim znajdziesz pokój poprzez pełne ufności zwątpienie (fiducialem desperationem) w siebie samego i w twoje dzieła; od Niego samego naucz się, że podobnie jak obciążył się tobą i swoimi uczynił twoje grzechy, tak też przyjmie twoją sprawiedliwość za swoją”

– Ćwiczenia i troska o liturgię wyraża pragnienie ukształtowania Chrystusa w każdym wierzącym (Ga 4, 19).

IV

CZLONKOWIE WSPOLNOTY

         Powołanie do LWLSWPA rozeznajemy przede wszystkim na poziomie trzech płaszczyzn: podjęcia życia modlitewnego zgodnie z regułą wspólnoty podjęcia Krzyża w swoim życiu, podjęcia braterstwa. Do wspólnoty pomagają wejść prowadzący, ostatecznie przyjmuje grupa koordynatorów. Pełne wstąpienie do wspólnoty trwa około roku. Choć modlimy się o powołania, to nie jest naszym celem, aby wszyscy znaleźli się we wspólnocie. Wystarczy kilka zaangażowanych osób, aby charyzmat wspólnoty promieniował na naszych przyjaciół, parafię i Kościół lokalny. Członkiem wspólnoty może być duchowny i świecki, który w pełni akceptuje i uznaje, że Biblia jest Słowem Bożym (inspiracja werbalna), która wyłożona jest w księgach wyznaniowych. Członek wspólnoty nie może również akceptować liberalizmu w teologii, który wyraża się poprzez ordynację kobiet i osób czynnie homoseksualnych w myśl Wspólnota jest dla wszystkich jednak nie dla wszystkiego.

V

PRZYJACIELE

         Przyjaciele wspólnoty to osoby, które żyją naszą duchowością, są obecne na spotkaniach modlitewnych, ale z różnych przyczyn nie są w stanie wejść do wspólnoty oraz nie w pełni zgadzają się z naszymi warunkami członkostwa. Uczestniczą w naszym życiu na tyle, na ile jest to możliwe. Mogą wyjeżdżać na nasze rekolekcje, uczestniczyć w naszych świętach, Eucharystii. Przyjaciół nie obowiązuje posłuszeństwo co do Reguły, ale muszą się podporządkować naszym zasadom przynajmniej tym, które mówią o liberalnym podejściu do Słowa Bożego.  Do grona przyjaciół przyjmują odpowiedzialni koordynatorzy.

VI

SPOTKANIA FORMACYJNE

         Spotkania formacyjne wspólnoty odbywają się w cyklu kwartalnym. Na każdym ze spotkań odbywają się ćwiczenia z liturgii, odprawianie Liturgii Godzin, Eucharystycznej oraz wykład naukowy na wcześniej uzgodniony temat.

VII

SPOTKANIE POKUTNE

         Spotkanie pokutne to bardzo ważne spotkanie wspólnoty, podczas którego następuje pojednanie pomiędzy braćmi. Spotkania Pokutne odbywają się co najmniej 2 razy w roku podczas Adwentu i Czasu Pasyjnego. Składa się ono z następujących części:

  • uroczyście odśpiewanego litanii pokutnej,
  • pojednania dla chętnych w spowiedzi prywatnej,
  • pojednania we wspólnocie (tu można na forum wspólnoty wypowiedzieć uwagi na temat jej funkcjonowania lub prowadzenia),
  • znaku pokoju.

VIII

ODPOWIEDZIALNI

            Odpowiedzialni koordynatorzy zwani dalej kapitułą są wybierani na zasadzie: osoba reprezentuje kościół lokalny lub jakąś grupę. Kapituła odpowiada za prowadzenie wspólnoty. Wybiera (na rok?) spośród siebie osobę prowadzącą, która zajmuje się prowadzeniem i koordynacją spotkań oraz reprezentuje wspólnotę na zewnątrz.

MODLITWA

            Członkowie wspólnoty zobowiązują się do:

-odmawiania Liturgii Godzin

-modlitwy za kościół i wspólnotę

-uczestniczenia w miarę możliwości jak najczęściej w Eucharystii

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: